ผมโดนเด้งหอครับ

สำหรับนิสิตหอพักจุฬาฯ การโดนเด้งหอ ถือว่าเป็นเหตุการณ์ที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิต
แต่ของผมคงจะต้องเรียกว่าร้ายแรงกว่า 2x เลยทีเดียว
ทำไมน่ะเหรอ? เพราะว่านี่เป็นครั้งที่สองแล้วครับ..

พูดมากไปกว่านี้ก็เหมือนประจานตัวเองน่ะนะ แต่ว่าชีวิตมันเซ็งๆ เลยไม่รู้จะไปหาทางระบายที่ไหน
เงื่อนไขสำหรับการเด้งหอนั้นมีมากมาย แต่ที่สำคัญและอัตราเสี่ยงสูงที่สุดคือ

• ชัก ดาบ (สำหรับคนที่เอาพีซี โน้ตบุ๊ค ปริ๊นเตอร์ ทีวี แล้วก็พวกเครื่องใช้ที่กินไฟดุๆ มานอนในห้องด้วย ถ้าคิดเบี้ยวค่าไฟ ไม่มีสิทธิ์อยู่หอ)
• โง่ (เกรดเฉลี่ยสะสมที่หอ(ชาย)ต้องการคือ 2.00 นั่นคือ อยากอยู่หอใน คุณห้ามติดโปร)
• ขี้เกียจ (กิจกรรมต่างๆที่หอพักกำหนดให้ ต้องทำอย่างน้อย 50% ถ้าคิดว่าหอเป็นแค่ที่นอน อยู่หอในไม่ได้)

ของผมเข้าข่ายเืรื่องที่สองครับ ทั้งสองครั้งเลย

จริงๆคณะวิศวกรรมศาสตร์ไม่ใช่คณะที่เรียนยากหรอก แต่ผมขี้เกียจสุดๆ เองแหละ
ปีที่แล้วก็พูดแบบนี้ แล้วก็บอกว่าจะขอแก้ตัวใหม่ ในที่สุดมันก็ไม่เป็นอย่างที่คิด ถ้าไม่ได้ทำ

เทอมที่เพิ่งจะผ่านไปนี่ ผมคิดว่าเป็นเทอมที่โอเคที่สุดของผมแล้วล่ะ เรื่องการเอาใจใส่การเรียน
ถึงจะทำได้ไม่ดีที่สุด แต่ก็ถือว่ามากกว่าทุกครั้งทุกเทอมที่ผ่านมา

และหวังลึกๆว่าเกรดของผมก็จะมากกว่าครั้งที่ผ่านมา และมากพอที่จะทำให้ผม "หลุดพ้น" ด้วย

ไม่อยากพูดอะไรมากกว่านี้แล้ว ร้อยล้านคำพูดไม่อาจพิสูจน์การกระทำ
ปีหน้าขึ้นปีสามแล้ว เป็นจูเนียร์แล้ว ถ้าสถานภาพของผมยังสั่นคลอน ก็คงจะยากที่จะจบออกไปอย่างสง่างาม และคงจะยากที่จะมีงานดีๆทำ
ไม่ว่ามันจะยากสักแค่ไหน ขอให้ซัมเมอร์นี้เป็นจุดเริ่มต้นของผมก็แล้วกัน

Ganbatte Kudasaina, Shelling!